عیاشی از عبدالله بن سنان روایت کرده است: به خدمت حضرت صادق(ع) رفتم حضرت فرمود: می‌خواهی تو را دعایی تعلیم کنم که چون بخوانی حق‌تعالی قرض تو را ادا کند و حال تو نیکو شود؟ گفتم: چه بسیار محتاجم به چنین دعا. حضرت فرمود: بعد از نماز صبح بگو:

تَوَکَّلْتُ عَلَی الْحَیِّ الْقَیُّومِ الَّذی لایَمُوتُ وَاَلْحَمْدُالِلهِ الَّذی لَمْ یَتَّخِذْ وَلَداً وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ شَریکٌ فِی الْمُلْکِ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ وَلِیٌّ مِنَ الذُّلِّ وَ کَبِّرْهُ تَکْبیراً اللّهُمَّ اِنی اَعُوذَ بِکَ مِنَ البُؤسِ وَ الْفَقْرِ وَ مِنْ غَلَبَهِ الدَّینِ وَ السُّقْمِ وَ اَسْئَلُکَ اَنْ تُعینَنی عَلی اَداءِ حَقِّکَ اِلَیْکَ وَ اِلَی النّاسِ (و به روایت شیخ‌طوسی چنین است) وَ مِنْ غَلَبَهِ الدَّیْنِ فَصَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ الِهِ وَ اَعِنی عَلی اَداءِ حَقِّکَ اِلَیْکَ وَ اِلَی النّاسِ.

گنجهای معنوی
   رضا جاهد